Rawa Mazowiecka to jedno z najstarszych miast na Mazowszu. Pierwsza historyczna wzmianka o tym mieście - „ Boguslaus de Rava" - pochodzi z 1228 r., a napisana została w dokumencie Grzymisławy, księżnej sandomierskiej. Nie wiemy do dziś jednak, kiedy dokładnie pojawił się gród rawski. Wielce prawdopodobnym jest, że znajdował się on na terenie dzisiejszej Anielskiej Góry - wzniesieniu, porośniętym lasem, gdzie w XIII w. znajdował się drewniano-ziemny gród. O samej Anielskiej Górze krążą liczne legendy. Jedna z nich opowiada historię z czasów gdy Prusacy zajęli W-wę. „... do Rawy przywędrował kusy, okropnie wychudzony cudak i opowiadał, że umie skryte wynajdować skarby i że takowe na Górze Anielskiej się znajdują. Na dowód, że posiada zdolności nadprzyrodzone puścił kulę złocistą, która się sama z siebie na górę zatoczyła. W niedługim czasie kusy zebrał kilku łakomych mieszczan, którzy zastawili całe swe majątki, aby kupić szczerozłote narzędzia, niezbędne do wydobycia skarbu. Pomimo rad sąsiadów, chciwcy poczęli kopać we wskazanym miejscu; kopali na zmiany, aż koło północy natrafili na kamień, pod którym miał się ów skarb znajdować. Wówczas sam kusy zaoferował pomoc i wszedł do dołu z drogocennymi narzędziami. Wtem na wieży rawskiego kościoła wybiła północ, góra zatrzęsła się, a z głębi buchnął ogień. Kusy diabeł ryknął śmiechem i zapadł się pod ziemię z całym ich majątkiem. Kilku z mieszczan powiesiło się, inni utopili się w wodach rzeki, a jeszcze inni wyruszyli na żebraczy chleb." Inna legenda opowiada o oddanym diabłu zbójcy, mieszkającym w zamku na Anielskiej Górze. „Zbójca ów miał do pomocy gromadę łotrów, z którymi grabił, napadał, gwałcił, niszczył... Aż w dniu, kiedy przebrała się miarka Bożej cierpliwości, zamek zamienił się w ruinę, a zbójców diabli do piekła porwali." Wiek XIV przyniósł Rawie prawa miejskie (1321-„Rava oppido"; pierwsze miasto na ziemi rawskiej), a także wielki, murowany zamek książąt mazowieckich (budowany w latach 1355-1370). Wówczas na ziemi tej panował Siemowit III, był on cennym sprzymierzeńcem Kazimierza Wielkiego. Samo miasto pełniło do roku 1370 funkcję stolicy całego książęcego Mazowsza. Jednak w życiu prywatnym Siemowit III nie miał szczęścia. I tak, najbardziej znana legenda rawska opowiada o tym jak książę niesłusznie rozkazał zamurować swoja małżonkę, Ludmiłę za rzekomą zdradę. Oczywiście okrutny władca nie miał racji, a duch niewinnej księżniczki błąka się do dnia dzisiejszego po ruinach zamku. Motyw ten wykorzystał sam William Szekspir w jednym ze swych pomnikowych dzieł „ Zimowej opowieści". W roku 1462 Rawa gościła Kazimierza Jagiellończyka, a po wcieleniu do Korony, miasto zostało stolicą województwa rawskiego i wyrosło na jedno z największych miast Mazowsza. Wieki XIV i XV były dobrym okresem w dziejach Rawy, wojny w niewielkim stopniu zniszczyły okolice, rozwijał się handel i rolnictwo. O tym, że Rawa w XVI w. była ważnym ośrodkiem, świadczy fakt, iż właśnie na rawskim zamku trzymano tzw. skarb kwarciany, do którego wpływała kwarta - podatek na utrzymanie wojska Rzeczypospolitej. Godnym odnotowania jest też sprowadzenie do Rawy jezuitów, którzy w 1613 r. mieli swój kościół N.P.N.M.P., a do roku 1622 kończą budowę kolegium, w którym nauki pobierał nie, kto inny, jak Jan Chryzostom Pasek. W drugiej połowie XVII stulecia miasto zostaje zajęte przez Szwedów, a zamek i zabudowa miejska doszczętnie zniszczone. Dowodem tego jest dokument z jednego z sejmików, oceniający stan miejscowości: „ przez kilkakroć stojące wojska zrujnowane i w niwecz obrócone." W 1795r. Rawa zostaje włączona do Prus, a od 1807 r. staje się stolicą powiatu departamentu warszawskiego. Rozwój miasta przynoszą lata Królestwa Polskiego. W wyniku przeprowadzonej akcji regulacji zabudowy miasta, uporządkowano bieg ulic, powstał klasycystyczny ratusz oraz kamieniczki wokół rynku, a także park w stylu angielskim, tworzący wspólne założenie architektoniczne z rynkiem. Zgodnie z rządowym planem uprzemysłowienia powstaje fabryka sukna. Rozwój gospodarczy zatrzymało powstanie listopadowe. W roku 1882 powstaje Straż Ochotnicza Ogniowa - dzisiejsza OSP, która jest bodaj najstarszą rawską organizacją z własną orkiestrą oraz sekcją wyszkolonych płetwonurków. Wiek XX to okres wzlotów i upadków miasta. Pierwsza wojna światowa prawie całkowicie zniszczyła miasto, lata międzywojenne to czas odbudowy i wzmożonych inwestycji, niestety przerwanych nagle II wojną światową. Rawa znów legła w gruzach. Dziś Rawa Mazowiecka to miasto powiatowe liczące 20 tys. mieszkańców, leżące na szlakach komunikacyjnych: W-wa - Łódź oraz W-wa - Katowice - Praga. Jest to miejscowość, którą warto odwiedzić szczególnie w okresie letnim z uwagi na wielki zalew „Tatar". Zbiornik ów jest podzielony na część rekreacyjną, wraz z całą otaczającą go infrastrukturą turystyczną(hotel, hala sportowa, przystań wodna, ogródki gastronomiczne itd.), oraz rezerwat przyrody. Doskonałym uzupełnieniem odpoczynku nad wodą może być spacer alejkami parkowymi nad Rawką, wizyta w Muzeum Ziemi Rawskiej i obowiązkowe odwiedziny piastowskiego duch książąt mazowieckich, zamieszkałego w baszcie XIV-wicznego zamku. To tylko niektóre atrakcje czekające na turystów, które bezwątpienia nie pozwolą nikomu o Rawie zapomnieć.